خانه / سلامتی / عوامل پوكی استخوان را بشناسیم

عوامل پوكی استخوان را بشناسیم

عوامل پوكي استخوان، درمان پوكي استخوان، پوكي استخوان چيست، تغذيه و پوكي استخوان، عوامل خطر پوكي استخوان

هیچ گاه برای پیشگیری یا کنترل پوكي استخوان خیلی دیر و یا خیلی زود نیست. شما می‌توانید برای داشتن استخوان‌هایی محکم و سالم در طول زندگی اقداماتی به عمل آورید. استخوان‌های شما به طور پیوسته در حال تغییر هستند، بافت استخوانی نو ساخته شده و بافت‌های قدیمی فرو می‌ریزند، كه این فرآیند بازساخت نامیده می‌شود. زمانی که شما جوان هستید سرعت ساخت استخوان از تجزیه آن بیشتر است لذا تراکم استخوانی افزایش می‌یابد. حدود سن 30 سالگی شما به بیشترین تراکم استخوانی خود می‌رسید. بعد از آن، بازساخت استخوانی ادامه خواهد داشت اما سرعت از دست دادن بافت استخواني کمی بیشتر از سرعت ساخت آن خواهد بود.

احتمال بروز پوكي استخوان وابسته به این است که شما در دوره اوج تراکم استخوان، سنین 20 تا 30 سالگی، چه مقدار توده استخوانی به دست آورده و بعد از آن با چه سرعتی از دست بدهید. هر چه ذخیره تراکم استخوانی شما بالاتر باشد، در واقع ذخیره بیشتری داشته و احتمال بروز پوكي استخوان کمتر خواهد بود. استحکام استخوان‌ها به سایز و چگالی آن‌ها بستگی دارد. بخشی ازچگالی استخوانی وابسته به میزان کلسیم، فسفر و مقدار دیگر مواد معدنی در استخوان‌ها است. زمانی که مقدار مواد معدنی در استخوان‌ها کمتر از حد طبیعی باشد، استحکام کمتری دارند و در نهایت ساختار محافظتی داخلی خود را از دست خواهند داد.

موارد دیگری مانند سطح هورمون‌ها نیز بر چگالی استخوانی اثر گذار هستند. متاسفانه در زنان زمانی که میزان استرو‍ژن در یائسگی کاهش می‌یابد، تجزیه بافت استخوانی بیشتر می‌شود. در مردان نیز سطوح پایین تستوسترون و هورمون‌های جن سی می‌تواند باعث از دست رفتن بافت استخوان گردد. در ادامه با برخی از عواملی که احتمال بروز پوكي استخوان را افزایش مي‌دهند بيشتر آشنا مي‌شويم.

دریافت پایین کلسیم

کمبود همیشگی کلسیم یک نقش اصلی در پیشرفت پوكي استخوان دارد. دریافت پایین کلسیم در کاهش چگالی استخوان، در از دست دادن زودرس بافت استخوانی و افزایش خطر شکستگی نقش دارد.

مصرف تنباکو

نقش اصلی تنباکو در پوكي استخوان به طور واضح روشن نیست، اما محققین مطمئن هستند که مصرف تنباکو با ضعیف شدن استخوان‌ها ارتباط دارد.

اختلالات غذا خوردن

زنان و مردان دچار بی‌اشتهایی عصبی یا بولیمیا در معرض خطر چگالی استخوانی پایین می‌باشند.

زندگی بی تحرک

افرادی که زمان زیادی را بدون تحرک و در حالت نشسته می‌گذرانند نسبت به افرادی که تحرک بیشتری دارند، بیشتر در معرض خطر پوكي استخوان هستند. هر نوع فعالیت ورزشی تحمل وزن برای استخوان‌ها مفید است، به ویژه به نظر می‌رسد که پیاده روی، دویدن، پریدن، نرمش‌های بدنی و کار با وزنه برای ساختن استخوان‌های سالم مفید هستند.

مصرف الکل

مصرف الکل خطر بروز پوكي استخوان را افزایش می‌دهد، زیرا الکل می‌تواند در توانایی بدن برای جذب کلسیم تداخل کند.

مصرف فراوان قهوه و چای

کافئین موجود در این مواد غذایی در جذب کلسیم اختلال ایجاد می‌کند.

مصرف غذاهای حاوی نمک فراوان
مصرف فراوان نوشابه‌های گازدار
مصرف داروهای کورتیکو استروئیدی

مصرف طولانی مدت داروهای کورتیکواستروئیدی مثل پردنیزون، کورتیزون، پردنیزولون و دگزامتازون به استخوان‌ها آسیب می‌رسانند. این داروها از درمان‌های متداول بیماری‌های مزمنی مثل آسم، آرتریت روماتوئید و لوپوس هستند و ممکن است شما نتوانید مصرف آن‌ها را برای کاهش خطر پوكي استخوان قطع کنید. چنان چه مجبور هستید برای دوره طولانی از استروئیدها استفاده کنید، پزشک شما باید چگالی استخوانی‌ شما را چک کرده و داروهای دیگری برای جلوگیری از زیان استخوان توصیه کند.

عوامل دارويي دیگر

مصرف طولانی مدت داروهای مهار کننده آروماتاز برای درمان سرطان پستان، داروهای ضد افسردگی که مهارکننده‌های انتخابی سروتونین (SSRIs) نامیده می‌شوند، داروی درمان سرطان مانند متوترکسات، برخی داروهای ضد حمله عصبی، داروهای بلوکه کننده اسید که مهارکننده‌های پمپ پروتون نامیده می‌شوند و داروهای ضد اسید معده حاوی آلومینیوم همگی با افزایش خطر پوكي استخوان در ارتباط هستند.

0 Like

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.